Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/andar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
andar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1-andar}}

andar, verbe espagnol irrégulier du 1er groupe.

Modes impersonnels

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   ando [ˈan.do]
(tú/vos) 
ou (vos) 
 andas
 andás
[ˈan.das]
[anˈdas]
(él/ella/Ud.)   anda [ˈan.da]
(nosostros-as)   andamos [anˈda.mos]
(vosostros-as/os)   andáis [anˈdais]
(ellos-as/Uds.)   andan [ˈan.dan]
Passé composé
(yo)   he andado [e anˈda.do]
(tú/vos)   has andado [as anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   ha andado [a anˈda.do]
(nosotros-as)   hemos andado [ˈe.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   habéis andado [a.ˈβejs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   han andado [an anˈda.do]
Imparfait
(yo)   andaba [anˈda.ba]
(tú/vos)   andabas [anˈda.bas]
(él/ella/Ud.)   andaba [anˈda.ba]
(nosostros-as)   andábamos [anˈda.ba.mos]
(vosostros-as/os)   andabais [anˈda.bais]
(ellos-as/Uds.)   andaban [anˈda.ban]
Plus-que-parfait
(yo)   había andado [a.ˈβi.a anˈda.do]
(tú/vos)   habías andado [a.ˈβi.as anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   había andado [a.ˈβi.a anˈda.do]
(nosotros-as)   habíamos andado [a.ˈβi.a.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   habíais andado [a.ˈβi.ajs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   habían andado [a.ˈβi.an anˈda.do]
Passé simple
(yo)   anduve [anˈdu.βe]
(tú/vos)   anduviste [anˈdu.βis.te]
(él/ella/Ud.)   anduvo [anˈdu.βo]
(nosostros-as)   anduvimos [an.duˈβi.mos]
(vosostros-as/os)   anduvisteis [an.duˈβis.teis]
(ellos-as/Uds.)   anduvieron [an.duˈβje.ɾon]
Passé antérieur
(yo)   hube andado [ˈu.βe anˈda.do]
(tú/vos)   hubiste andado [u.ˈβi.ste anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   hubo andado [ˈu.βo anˈda.do]
(nosotros-as)   hubimos andado [u.ˈβi.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   hubisteis andado [u.ˈβi.stejs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   hubieron andado [u.ˈβje.ɾon anˈda.do]
Futur simple
(yo)   andaré [an.daˈɾe]
(tú/vos)   andarás [an.daˈɾas]
(él/ella/Ud.)   andará [an.daˈɾa]
(nosostros-as)   andaremos [an.daˈɾe.mos]
(vosostros-as/os)   andaréis [an.daˈɾeis]
(ellos-as/Uds.)   andarán [an.daˈɾan]
Futur antérieur
(yo)   habré andado [a.ˈβɾe anˈda.do]
(tú/vos)   habrás andado [a.ˈβɾas anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   habrá andado [a.ˈβɾa anˈda.do]
(nosotros-as)   habremos andado [a.ˈβɾe.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   habréis andado [a.ˈβɾejs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   habrán andado [a.ˈβɾan anˈda.do]

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   andaría [an.daˈɾi.a]
(tú/vos)   andarías [an.daˈɾi.as]
(él/ella/Ud.)   andaría [an.daˈɾi.a]
(nosostros-as)   andaríamos [an.daˈɾi.a.mos]
(vosostros-as/os)   andaríais [an.daˈɾi.ais]
(ellos-as/Uds.)   andarían [an.daˈɾi.an]
Passé
(yo)   habría andado [a.ˈβɾi.a anˈda.do]
(tú/vos)   habrías andado [a.ˈβɾi.as anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   habría andado [a.ˈβɾi.a anˈda.do]
(nosotros-as)   habríamos andado [a.ˈβɾi.a.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   habríais andado [a.ˈβɾi.ajs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   habrían andado [a.ˈβɾi.an anˈda.do]

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   ande [ˈan.de]
(tú/vos) 
ou (vos) 
 andes
 andés
[ˈan.des]
[anˈdes]
(él/ella/Ud.)   ande [ˈan.de]
(nosostros-as)   andemos [anˈde.mos]
(vosostros-as/os)   andéis [anˈdeis]
(ellos-as/Uds.)   anden [ˈan.den]
Passé composé
(yo)   haya andado [ˈa.ja anˈda.do]
(tú/vos)   hayas andado [ˈa.jas anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   haya andado [ˈa.ja anˈda.do]
(nosotros-as)   hayamos andado [a.ˈja.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   hayáis andado [a.ˈjajs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   hayan andado [ˈa.jan anˈda.do]
Imparfait (en -ra)
(yo)   anduviera [an.duˈvje.ɾa]
(tú/vos)   anduvieras [an.duˈvje.ɾas]
(él/ella/Ud.)   anduviera [an.duˈvje.ɾa]
(nosostros-as)   anduviéramos [an.duˈvje.ɾa.mos]
(vosostros-as/os)   anduvierais [an.duˈvje.ɾais]
(ellos-as/Uds.)   anduvieran [an.duˈvje.ɾan]
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera andado [u.ˈβje.ɾa anˈda.do]
(tú/vos)   hubieras andado [u.ˈβje.ɾas anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   hubiera andado [u.ˈβje.ɾa anˈda.do]
(nosotros-as)   hubiéramos andado [u.ˈβje.ɾa.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   hubierais andado [u.ˈβje.ɾajs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   hubieran andado [u.ˈβje.ɾan anˈda.do]
Imparfait (en -se)
(yo)   anduviese [an.duˈvje.se]
(tú/vos)   anduvieses [an.duˈvje.ses]
(él/ella/Ud.)   anduviese [an.duˈvje.se]
(nosostros-as)   anduviésemos [an.duˈvje.se.mos]
(vosostros-as/os)   anduvieseis [an.duˈvje.seis]
(ellos-as/Uds.)   anduviesen [an.duˈvje.sen]
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese andado [u.ˈβje.se anˈda.do]
(tú/vos)   hubieses andado [u.ˈβje.ses anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   hubiese andado [u.ˈβje.se anˈda.do]
(nosotros-as)   hubiésemos andado [u.ˈβje.se.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   hubieseis andado [u.ˈβje.sejs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   hubiesen andado [u.ˈβje.sen anˈda.do]
Futur
(yo)   anduviere [an.duˈvje.ɾe]
(tú/vos)   anduvieres [an.duˈvje.ɾes]
(él/ella/Ud.)   anduviere [an.duˈvje.ɾe]
(nosostros-as)   anduviéremos [an.duˈvje.ɾe.mos]
(vosostros-as/os)   anduviereis [an.duˈvje.ɾeis]
(ellos-as/Uds.)   anduvieren [an.duˈvje.ɾen]
Futur antérieur
(yo)   hubiere andado [u.ˈβje.ɾe anˈda.do]
(tú/vos)   hubieres andado [u.ˈβje.ɾes anˈda.do]
(él/ella/Ud.)   hubiere andado [u.ˈβje.ɾe anˈda.do]
(nosotros-as)   hubiéremos andado [u.ˈβje.ɾe.mos anˈda.do]
(vosotros-as/os)   hubiereis andado [u.ˈβje.ɾejs anˈda.do]
(ellos-as/Uds.)   hubieren andado [u.ˈβje.ɾen anˈda.do]
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 anda
 andá
[ˈan.da]
[anˈda]
(usted)   ande [ˈan.de]
(nosostros-as)   andemos [anˈde.mos]
(vosostros-as)   andad [anˈdað]
(ustedes)   anden [ˈan.den]